60 JAAR EIGEN THEATER IN DEN HAAG!

De komende maanden delen we met trots en plezier ons poppenarchief.
Twee keer per week posten we een afbeelding met commentaar.
We tellen zo vooruit naar het jubileum op 20 oktober 2020.

De Klokkemuis
  • 1976

De Klokkemuis was de 30e voorstelling van Kooman's Poppentheater. De verbindende muziek was uiteraard 'op maat gecomponeerd' door Frank Kooman. Dat componeren gebeurde bijna altijd op de laatste avond voor de eerste try-out. Achter de vleugel met opnameapparatuur er naast. In deze voorstelling kwamen veel liedjes voor. De Haagse Courant schreef een recensie met als kop: 'Verrukkelijke poppenmusical.' En verderop: 'Frank Kooman is een heksenmeester...De verhalen die hij de kinderen voorzet steunen in de eerste plaats op een grote intimiteit. Het wordt direct een hecht samenspel tussen spelers en kijkers, waarbij elk spoor van griezeligheid of onvrede met sprankelende humor de kop wordt ingedrukt.'

De Hippe Kangoeroe
  • 1975

In alle kindervoorstellingen van Kooman's Poppentheater spelen dieren een hoofdrol. En net als in fabels wordt vaak een eigenschap van een dier uitvergroot. De hippe kangoeroe uit deze voorstelling is ijdel: ze staat de hele dag voor de spiegel. Ze is hip, want ze is groen en niet bruin zoals andere kangoeroes. En kangoeroes lopen niet, maar hippen. Zelfs jonge kinderen pikken dit soort woordgrapjes vaak op. De slechte fotograaf uit het verhaal maakt 'levende foto's' en slokt de dieren op in zijn fototoestel. Deze levende foto's verkoopt hij aan hele rijke mensen. Een kind schold de fotograaf eens uit voor 'kiekendief'. Prachtig gevonden en deze term bleef altijd in de voorstelling.

Swaffie de Zeehond
  • 1973

Voor twee poppenspelers zonder technicus was ‘Swaffie de Zeehond’ een technisch ingewikkelde voorstelling. De muziek werd in 1973 afgespeeld vanaf een grote REVOX bandrecorder en er was een apart cassettedeck met onderwatergeluiden. De tekst werd live gesproken terwijl spelers met zwarte gaasdoek over hun hoofden de poppen bespeelden. Er waren nog geen zendermicrofoons… Het werd te hectisch achter de schermen. Daarom werd na 20 inspeelvoorstellingen besloten om een 15 minuten durende onderwaterscene op één geluidsband op te nemen, inclusief stemmen van Frank Kooman. Vijftig jaar later werd de voorstelling Swaffie hernomen door zijn zoon Arjan. Servaes Nelissen deed in 2015 de eindregie. De oude geluidsband plakte aan elkaar, maar kon worden gered. De tape werd 4 uur gebakken in de oven en vervolgens vakkundig gedigitaliseerd en gemonteerd door Remy Wigmans. De stem van Frank Kooman als Zure Zeevrouw bleef zo in de voorstelling en de rest van de stemmen zijn van Arjan Kooman.

Schoolvoorstellingen in het museum
  • 1972

Deze foto is gemaakt in de aula van het oude Schoolmuseum aan de Hemsterhuisstraat. Het poppentheater speelde hier vanaf begin jaren ’70 bijna elk jaar voor Haagse schoolkinderen die met de bus naar het museum kwamen. De aula van het museum had een capaciteit van 200 stoelen en er werden drie voorstellingen per dag gespeeld, waardoor heel veel Haagse kinderen in een seizoen een voorstelling konden bijwonen. In de jaren '70 speelde het poppentheater vaak voor meer dan 20.000 kinderen in een winter. Het karakteristieke gebouw uit 1929 is gesloopt in 1991.

Lompie
  • 1971

‘Lompie de Lorrebeer’ was jarenlang een favoriete voorstelling bij spelers en publiek. Het verhaal was spannend, maar kon ook goed voor kleuters en speciaal onderwijs worden gespeeld. Het liedje van Lompie werd altijd vrolijk meegezongen door de kinderen. De plat-Haagse, oerluie lorrenman uit het verhaal, was telkens een inspirerende en lachwekkende figuur zowel voor als achter de schermen. Voor de poppenspelers was het heerlijk spelen omdat het stuk (in vier bedrijven) zo eenvoudig was. De decors (inclusief de lorrenzolder op de foto), de poppen en attributen passen in één koffer. ‘Lompie de Lorrebeer’ werd in 1976 gespeeld op Paleis Het Loo voor de koninklijke familie.